Руськый Поток
| Cело Словакии
Руськый Поток
Ruský Potok (слов.)
|
Руськый Поток[1] (стара назва в пряшовской кодификации Рýськый Пóтік,[2] по словен. Ruský Potok) — село в Словакии в Пряшовском краю в окресѣ Снина.
Полога
[едітовати | едітовати жрідло]Село лежить в горской краинѣ середной части Буковскых Верхох в надморской вышцѣ около 440 м. Оддалене од окресного мѣста Снина о 29 км. Односить ся ку охранному пасму Народного парка Полонины.
История
[едітовати | едітовати жрідло]Перва упоминка о селѣ походить з року 1598. Осаду заложив шолтыс на валашском правѣ в другой половцѣ 16. ст. на маетку панства Гуменне, котрого панами были тогды Другеты. В року 1715 ту было 6 заселены фундушы и 6 незаселены. Року 1720 уже фунговав млин.[3] В року 1740 высвятили грекокатолицку церковь Св. Архангела Михаила. В року 1828 было 40 хыж и 299 обывательох.[4]
В року 1851 мадярскый землеписець Елек Феньеш писав:
Поток (Руськый), руське село, в жупѣ Земплин, филиалка Снины, 390 грекокатолицкых, 9 жидовскых обывательох, гористый готарь, 427 голды ораницѣ...— Fényes Elek
В Первой свѣтовой войнѣ деревяны хыжѣ села выгорѣли.[5] В конци року 1914 село было заняте российскым войском.[3]
В роках 1939–1944 было недобровольно в гортийовской Мадярщинѣ. Молодых хлопцьох забрали до войска и одослали на фронт Другой свѣтовой войны, межи нима были Иван Ружанич, Василь и Юрко Параскы и другы. Часть из них перешла до славянскых братох и девятероме войовали в армадном зборѣ генерала Свободы.[5]
Днешность
[едітовати | едітовати жрідло]Днесь в селѣ жиють 134 обывателѣ, з них 69 евидованы як Русины в списованю 1991, а 128 собѣ записали русинскый язык як материнскый.[5]
Обывательство
[едітовати | едітовати жрідло]| Рік | 1994 | 2004 | 2014 | 2024 |
|---|---|---|---|---|
| Особ | 191 | 152 | 135 | 111 |
| Δ | −20,41 % | −11,18 % | −17,77 % |
| Рік | 2023 | 2024 |
|---|---|---|
| Особ | 113 | 111 |
| Δ | −1,76 % |
Вызначны родаци
[едітовати | едітовати жрідло]- Марія Мальцовска (1951—2010)[7]
Памяткы
[едітовати | едітовати жрідло]Церьков Св. Архангела Михаила з року 1740 (NKP)
Жерела и одказы
[едітовати | едітовати жрідло]- Fényes Elek. Magyarország geographiai szótára, mellyben minden város, falu és puszta, betürendben körülményesen leiratik. Pest. 1851.
- Ковач Ф. и др. Краєзнавчий словник русинів-українців. Пряшівщина. СРУСР. Пряшів, 1999. ISBN 80-85137-15-1.
- Руськый Поток (видео)
Референции
[едітовати | едітовати жрідло]- ↑ Наряджіня влады Словацькой републікы ч. 35/2023 З. з. о списку сел/міст з народностнов меншынов (15%) (по словацькы). Slov-Lex. 2023-01-25. https://www.slov-lex.sk/pravne-predpisy/SK/ZZ/2023/35. [перевірено 21. децембра 2025].
- ↑ Рýськый Пóтік // Плїшкова, А., Копорова, К., Ябур, В. і кол. Правила русиньского правопису з ортоґрафічным і ґраматічным словником. – Пряшів: Пряшівска універзіта, 2019. ISBN 978-80-555-2323-1 – С. 538 https://www.unipo.sk/public/media/39244/FINAL-lexika%2008-06-2021_1.pdf
- ↑ 3,0 3,1 Ковач Ф., с. 472.
- ↑ История на сайтѣ села
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Руськый Поток. // Нашы села. Радио Rusyn.fm 2017-07-01.
- ↑ 6,0 6,1 Počet obyvateľov podľa pohlavia - obce (ročne) [om7101rr_obce=AREAS_SK]. Statistical Office of the Slovak Republic. 2025-03-31. https://datacube.statistics.sk/#!/view/sk/vbd_dem/om7101rr/v_om7101rr_00_00_00_sk. [перевірено 2025-03-31].
- ↑ Александер Зозуляк. Умерла вызначна особность русиньской літературы i журналістікы ПгДр. Марія Мальцовска]// info РУСИН. — 2010, ч. 18–19 (октобер), с. 1.
| |||||||||||||||||
