Проклитика

Матеріал з Вікіпедія
Перейти до навігації Перейти до пошуку

Прокли́тика, (дгр.) προκλίνω схылям наперед — ненадголошене слово, котре стоить перед надголошеным и фонетично ся привязуе ку тому слову.[1]

В русинском языку: ку о́сени, лем за́втра, та пра́вда.

См. тыж[едітовати | едітовати жрідло]

Жерела и одказы[едітовати | едітовати жрідло]

  • Жеребило Т.В.: Словарь лингвистических терминов. Изд. 5-е, испр. и доп. — Назрань: ООО «Пилигрим», 2010. – 486 с. ISBN 978-5-98993-133-0(русс.)

Референции[едітовати | едітовати жрідло]

  1. Жеребило Т.В., с. 289.