Енклитика

Матеріал з Вікіпедія
Перейти до навігації Перейти до пошуку

Енкли́тика, (дгр.) ἐγκλιτικός од ἐγκλίνω схылям ся — еден припад клитикы: ненадголошене слово, котре стоить за надголошеным и привязане ку тому слову прозодично.[1]

В русинском языку: по́й лем, каза́в ем ти, соко́чу го.

См. тыж[едітовати | едітовати жрідло]

Жерела и одказы[едітовати | едітовати жрідло]

  • Жеребило Т.В.: Словарь лингвистических терминов. Изд. 5-е, испр. и доп. — Назрань: ООО «Пилигрим», 2010. – 486 с. ISBN 978-5-98993-133-0(русс.)


Референции[едітовати | едітовати жрідло]

  1. Жеребило Т.В., сс. 467–468.