Николай II. (Росія)
| Николай II. | |
|---|---|
 | |
| Чинность | император |
| Уроджѣня | мая 18., 1868 |
| Мѣсто роджѣня | Царьске Село, Російска імперія |
| Упокоеня | юла 17., 1918 (50 р.) |
| Мѣсто смерти | Екатеринбург |
| Мѣсто_погребу | Петропавловска катедрала, Санкт-Петербург |
| *** | |
Николай II. (рос. Николай II), мено при народжінї Николай Александровіч Романов (рос. Николай Александрович Романов; 6. (18.) мая 1868, Царьске Село, Російска імперія — 17. юла 1918, Єкатерінбурґ, РСФСР) — послїднїй всеросійскый імператор (20. октобра 1894 — 15. марца 1917), быв тыж кралём польскым та великым князём фіньскым. Завершив своє правлїня почас Октобровой револуції. Потім ёго і го родину вбили большевикы.
Біоґрафія
[едітовати | едітовати жрідло]Николай II. Александровіч Романов народив ся 18. юна 1868 в Царьскім Селі (нынї місто Пушкін), поблизку Санкт-Петербурґа, в родинї імператора Александра III. і імператріцы Марії Фёдоровны. Он быв старшым сыном і наслїдником трону. Ёго дїтство было під наглядом родичів, і он одержав закладне школство, ся готовав до будучій ролї імператора.
В роцї 1894, по смерти Александра III., Николай II. наступив на трон. Ёго правлїня ся зачало в условіях політічной нестабілности і соціалных проблем. Непозераючі на покус реформ, много соціалных і економічных проблем зоставало ся нерозвязаныма. В роцї 1905 Російска імперія пережила першу револуцію, яка призвела до вытворїня Штатной думы та даякых обмежінь самодержавства.
Женатый з прінцесов Алісов Гессен-Дармштадтьсков (імператріця Александра Фёдоровна), Николай II. мав пятёх дїтей: Ольґу, Тетяну, Марію, Анастасію та Алексея. Ёго родина грала важну роль у ёго жывотї, хоць політічны рїшіня часто ся приймали під впливом імператріцы та духовного ментора, Ґріґорія Распутіна.
Перша світова война стала подля Росії катастрофічнов. Великы людьскы страты і економічны трудности принесли до значного знижыня популарности Николая II.. В фебруарї 1917, подля Фебруаровой револуції, імператор повинен быв ся одказати од престолу. Потім он вєдно з родинов быв затриманый і переміщеный до Тобольска, а потім до Єкатерінбурґа.
Хронолоґія меджі 16.—19. юла
[едітовати | едітовати жрідло]16. юла 1918 імператор Николай II,, імператріця Александра, їх дїты (Ольґа, Тетяна, Марія, Анастасія і Алексей) і троє служытелїв (доктор Євґеній Боткін, служніцы Анна Демідова, кухар Іван Харітонов і слуга Алоізій Трупп) были перевезены до северного простору дому Іпатєва в Єкатерінбурґу.
В ночі 17. юла 1918 близко 1:30 ночі была дана команда на розстрїл. Родина Романовых і їх служытелї были выставлены в хыжі і їм было сказано, што їх чекає екзекуція. - Большевицька розстрїльна команда, під ведженям Якова Юровского, выконала екзекуцію. Родина і їх служытелї были розстрїлены на містї.
По розстрїлу їх тїла были однесены до закрытого автомобіля і одвезены до шахты Ґаніна Яма. На містї тіла были розчленёваны і часточно спалены, а потім кынути до шахты.
19. юла 1918 тіла Романовых были переміщены до другого міста — шахта Поросёнковый лоґ, де они были захованы.
Заключіня
[едітовати | едітовати жрідло]Смерть дінастії Романовых означала траґічный конець правлїня царьской родины Романовых в Російскій імперії, котра ся скінчіла екзістованям імператора Николая II. і го родины большевиками в роцї 1918. Тота подія знаменовала конець понад 300-рочного правлїня дінастії Романовых і была важным поворотным пунктом в російскій історії, же привело до основаня Совєтьского союзу.