Правник

Матеріал з Вікіпедія
Перейти до навігації Перейти до пошуку
Правници в Лондонѣ, 19. стороча

Правник — фаховый знатель права, обще означѣня особы, котра достала высокошколску правничу освѣту. Правниками называють тыж особ, котры штудують право на высокой школѣ, жебы зыскали правничу освѣту. Высокошколскы педагогы, котры выучують штудентох права суть правниками-теоретиками. Дипломованы правникы в державной або приватной службѣ суть праниками-практиками.[1]

История[едітовати | едітовати жрідло]

Римскый император Август быв первый, основавшый уряд правника: окремым найлѣпшым знателям закона (juris consultus) делеговав право, жебы в имени императора выповѣли свое суджѣня.[1]

Вызнамным русинскым правником быв Михаил Балудянскый.[2]

Намѣщѣня[едітовати | едітовати жрідло]

Дипломованый правник в сучасности може зыскати намѣщѣня в державной правничой службѣ яко:

або в приватном бизнисѣ яко правник фирмы, приватный адвокат або нотарь, а тыж на неправничых урядницкых постах, де е знаня права пожадане.

Жерела и одказы[едітовати | едітовати жрідло]

  • Révai nagy lexikona. 1-21. köt. Révai Testvérek Irodalmi Intézet Részvénytársaság, Budapest. 1911–1935. (мад.)
  • Фатѣевъ А. Н. Академическая и государственная дѣятельность М. А. Балудянскаго въ Россіи.- Ужгородъ, 1931. (русс.);
Commons
Вікісклад має мултімедіалны дата на тему:

Референции[едітовати | едітовати жрідло]

  1. 1,0 1,1 Jogász. //Révai nagy lexikona, т. 11, с. 11.
  2. Фатеев А.Н.