Ємен
|
|||||
.svg) |
|||||
| Головне місто | Сана | ||||
| Урядный язык | Арабскый язык | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Часова зона | (UTC+3) | ||||
| Інтернет-домен | .ye | ||||
| Телефонный код | +967 | ||||
Є́мен (араб. اليمن), офіціална назва Є́меньска Репу́бліка[1] (араб. الجمهوريّة اليمنية) — є штат на югу Арабского півострова. Сусидіть с Саудьсков Арабіёв и Оманом. Офіціалный язык є Арабчина. Головне місто є Сана.
Єменська Республіка была создана 22 мая 1990 року. То ся стало через обєднаня двох держав: Єменської Арабської Республіки (Північный Ємен) та Народної Демократичної Республіки Ємен (Південный Ємен).
Історія
[едітовати | едітовати жрідло]Північна часть країны стала независимов уд Османської імперії у 1918 році. У 1962 році на півночі проголосили Єменську Народну демократичну Республіку, а в 1967 році появила ся Народна Республіка Південного Ємену (з 1970 року — НДРЄ). Помежи двома державами часто были войны у 1971–1972 та 1978 роках. Хоч у 1979 році підписали договор про мир и союз, конфлікты не ставали. У 1986 році на півдню зачепила ся громадянська война. Проєкт конституції єдиної державы представили у 1989 році, а вже у травню 1990 року країны формально ся злучили у Республіку Ємен. Нову конституцію схвалили у 1991 році, але стабільности то не принесла: у 1992 році пошли протесты, а в 1993 році создали коаліційну владу на чолї з Хайдаром Абу Бакром ель-Аттасом.
У 1994 році люде на півдню пробували знову одділити ся, але тото повстаня подавили. З 2004 року в провінції Саада зачепила ся война помежи шиїтами и централнов владов, де загибло май як 700 людей. Сім разів сторони домовляли ся про перемиря, але все го порушали. Лиш у марцу 2010 року бойовики пустили полонених, а президент Алі Абдалла Салех оголосив, што война з шиїтами офіційно скінчена.
Ємен и до арабськых революцій быв дуже нестабільным. Коли у 2012 році президент Салех пушов у відставку, ситуація май погіршала. Днесь то майнебезпечна країна на півострові: там ідут постійні бої з ісламістами, сепаратистами та терористами з «Аль-Каїды». У рейтингу «нестабільних держав» за 2013 рік Ємен быв на 6-му місці у світі[2].
Адміністратівный поділ
[едітовати | едітовати жрідло]Ємен ділит ся на 22 мухафазы, які розбиті на 333 райони. Тоты дале ділят ся на 2210 підрайонів, а они вже на великы почет сіл — май як 38 тисяч (за даными на 2001 рік).
У фебруарі 2014 року державна комісія предложила переробити країну з унітарної на федеративну. Плановало ся, што Ємен розділять на шість реґіонів, котрі будуть мати велику силу и права у внутрішнюй політицї.
Культура
[едітовати | едітовати жрідло]Інтернет
[едітовати | едітовати жрідло]Доступ до мережі дають провайдери TeleYemen и AdenNet. Провайдера YemenNet захопили повстанці, тому быв созданый окремый AdenNet.
Народні танці
[едітовати | едітовати жрідло]Май пошыреный танець — «Аль-бара’». То є бойовый танець из кинджалами, якый учить чоловіків діяти вєдно як одна команда. У танцьови може брати участь до 50 людей. Чим дальше йде танець, тым май скоро стає темп, а тых, што танцюют майгорше, выганяють.
Тыж знамі танці «Аш-шарх» та «Аш-шабвані». У єменськых євреїв є танець «Єменськый крок», якый танцюют и чоловікы, и жены, часто на весіллях.
Архітектура
[едітовати | едітовати жрідло]Єменська архітектура — то справжньоє чудо. У старій Сані (ЮНЕСКО) будинкы мають по 4–6 поверхів, будуют їх из каменя. Вікна прикрашают білым візерунком, якый называют «камарійя» (місячна), бо вікно має форму півмісяця.
У місті Шибам (прозване «Мангеттеном пустыні») стоять глиняні «хмарочосы» — вежі з саману, які тыж під охоронов ЮНЕСКО.