Латиньскый язык
Матеріал з Вікіпедії
| Латиньскый | ||
|---|---|---|
| Lingua Latina | ||
| Латиньскый напис в Колосеї |
 |
|
| Высловность | [laˈtiːna] | |
| Говорить ся ним в | Roman Republic, Roman Empire, Medieval Europe, Armenian Kingdom of Cilicia (as lingua franca), | |
| Цалково говорцїв | — | |
| Языкова родина | Indo-European
|
|
| Офіціалный статус | ||
| Офіціалный язык в |  Holy See |
|
| Реґулованый | Anciently, Roman schools of grammar and rhetoric.
[1] In contemporary time, Opus Fundatum Latinitas.[2] |
|
| Языковы коды | ||
| ISO 639-1 | la | |
| ISO 639-2 | lat | |
| ISO 639-3 | lat | |
|
||
| Note: This page may contain IPA phonetic symbols in Unicode. | ||
Латиньскый язык (lingua latina) є мертвый індоевропскый язык. Взник латиньчіны є можне локалізовати до околицї Ріма приближно в добі перед 7. сторочом п.н.е. Пізнїше ся хоснованя латиньчіны росшырило до векшыны днешнёй Італії. З теріторіалнов експанзіёв рімской рішы ся латиньскый язык шырив до вшыткык рімскых провінцій. Поступом часу ся говорова латиньчіна на тых теріторіях вывинула в днешнї романьскы языкы, тє. франзузчіну, італьчіну, шпанєльчіну, портуґалчіну, румуньчіну у дакотры далшы. Латиньчіна але силно овпливнила (через франзузчіну) наприклад анґлічтіну.
[едіт.] Референції
- ↑ "Schools". Britannica (1911 ed.).
- ↑ Opus Fundatum Latinitas is an organ of the Roman Catholic Church, and regulates Latin with respect to its status as official language of the Holy See and for use by Catholic clergy.
