Латиньскый язык

Матеріал з Вікіпедії
Перейти до: навіґація, Найти
Латиньскый
Lingua Latina
Латиньскый напис в Колосеї
Alt text
Высловность [laˈtiːna]
Говорить ся ним в Roman Republic, Roman Empire, Medieval Europe, Armenian Kingdom of Cilicia (as lingua franca),

Vatican City Vatican City

Цалково говорцїв
Языкова родина Indo-European
Офіціалный статус
Офіціалный язык у  Holy See
Реґулованый Anciently, Roman schools of grammar and rhetoric.

[1] In contemporary time, Opus Fundatum Latinitas.[2]

Языковы коды
ISO 639-1 la
ISO 639-2 lat
ISO 639-3 lat
Найвекшый россяг Рімской рішы, найвекшый россяг де ся латиньскы говорило.

Лати́ньскый язы́к (lingua latina) є мертвый індоевропскый язык. Выник латинчіны мож локалізовати до околицї Рима приближно в добі перед 7. сторочом п.н.е. Пізнїше ся хоснованя латинчіны росшырило до векшыны днешнёй Італії. З теріторіалнов експанзіов римской рішы ся латиньскый язык шырив до вшыткык римскых провінцій. Поступом часу ся говорова латинчіна на тых теріторіях вывинула в днешнї романьскы языкы, т.є. французчіну, таліянчіну, шпанєлчіну, портуґалчіну, румунчіну і дакотры далшы. Латинчіна але силно овпливнила (через французчіну) наприклад анґлічтіну.

Референції[едіт.]

  1. "Schools". Britannica (1911 ed.). 
  2. Opus Fundatum Latinitas is an organ of the Roman Catholic Church, and regulates Latin with respect to its status as official language of the Holy See and for use by Catholic clergy.

WikiLetraMini.png Тота статя є затля „Стыржень“. Поможте Вікіпедії так, же єй доповните і росшырите.