Diabolo menthe
Diabolo menthe — французькый комедійно-драматичный філм за взросліня здойнятый Діанов Кюріс. Сись автобіоґрафічный філм став її режисерськым дебӱтом, філм одержав премію Луї Делюка у 1977 на Кінофестивалёви у Каннах.
 |
Сторона в данном часѣ е активно редагована участником Rue323. Будьте добры, не пробуйте ту жадны змѣны, покля не выгасне тото варованя.
В иншом припадѣ можуть настати конфликты редагованя. Варованя не мать держати сторону веце як два днѣ. |
Філм повіствує за двох сестер пудросткӱв на протязі 1963 и 1964 рокӱв, назва же иде уд газованого напитка «Diabolo menthe» котрый младша из сестер пє у кафе. Сиридня школа де проходять дійства — ліцей Жюля-Феррі у Парижови. Філм часточно основаный на животови авторкы Кюріс и начинать ся из титрӱв; «Мойӱв сестрі котра до типирь не вернула ми мӱй оранджевый сведер.».
| Diabolo menthe | |
|---|---|
| Держава | Франція |
| Язык | Франуцзькый |
| Буджет | 360.000 |
Сюжет
[едітовати | едітовати жрідло]На улици септембер 1963, 13. рӱчна Анна Вебер и її 15 рӯчна старша сестра Фредеріка проводять літні канікулы на побережёви из адде розведеным вӯтцём. За тым они ся вертавуть у Париж де живуть из матірёв. Сестры ходять там у ліцей Жюля-Феррі.
У школі, the introverted Anne is an underachiever and is mocked by a teacher for a substandard drawing during art class. She is upset at her mother for not buying her stockings, since everyone else at the school wears them. Anne is also anxious to get her period because it signifies reaching womanhood, and so she pretends she has menstrual cramps despite not actually having begun her period. She and her friends discuss what they know about sex and humorously reveal their lack of knowledge about it. She also sneaks a look at the letters exchanged between Frédérique and her boyfriend Marc, and falsely claims to her school friends that Marc is her boyfriend.
Meanwhile, Frédérique begins to lose interest in Marc as she becomes more politically active around the issue of the Algerian War and her Jewish identity. Her new interest in activism causes a falling-out with her wealthy friend Perrine. Frédérique befriends the outspoken Pascale, a classmate who gives a horrific account to her class of a peaceful protest against far-right extremists that was violently broken up by French police.
Another of Frédérique's school friends, Muriel, runs away, and rumours and gossip abound as to where she might have gone. When visiting Muriel's worried father, the older man makes a pass at Frédérique just before she leaves the house. Muriel eventually returns briefly, revealing that she dropped out of school and now lives with a boyfriend on a farm. Frédérique also becomes involved in a school play. On the opening night of the play she stars in, her father attends, but to Frédérique's dismay, he does not stay afterwards to congratulate her. Some time later, the girls return to their father's home at the beach for the summer.
У ролях
[едітовати | едітовати жрідло]- Елеонора Кларвейн
- Оділь Мішель (Фредеріка)
- Анук Фержак (мадам Ведер)
- Мішель Пютерфлам
- Ів Реньє (Філіп)
- И прочі
Зъёмка
[едітовати | едітовати жрідло]Діана Кюріс не мала режисерьского опыта ци опыта зъёмкы, у єдному из интервью на казала "до того ниґда не держала у руках камеру и даже не была фотоґрафом." Ідея прийшла ид ню̄в у голову кой она "є много фільмӯв за лиґіню̄в пудросткӯв бо векшына режисерӯв чоловікы, но помало фільмӯв за дівок и их воспитаня у школі, она рішила чинити сюжет из свойых споминок за тоты часы."[1] Кюріс казала, "Я не хотіла освітляти пудростковый період ге щастливый час. Я хотіла указати як тяжко быти 13 рӯчныв дівков, удчаянно хотіти чогось, даже кідь ото пара колгот, тяжко кой тя нико не розуміє."[1]
Кюріс одержала часточноє фінансованя зъёмок уд французькой теле и кінокомпанії «Ґамон». Кюріс казала, "Ґамон были налажені дуже скептично, представляєте си кӯлко я мала часу и енерґії, што они рішили дати добро на сись експеримент" Кюріс зприала ся на свӯй же пудростковый опыт, дійства фільма проходять у тому же ліцеёви де она ся учила, она чинила персонажӯв на основі образӯв самої себе и свої сестры.[2] Зъёмкы зачали ся у авґустови 1977.[3]
Елеонора Кларвейн была того же віку што и главны персонажі. Klarwein, who had no previous acting experience, recalled the most challenging scenes for her to film were, "First, the one where I have my period, because I didn't have it in reality and because it touched on the intimate. Then, the one where I take a bath with my sister who puts her toes in my mouth. Disgusting. On top of that, I'm topless in the bathtub and it was embarrassing. Finally, the one where my sister makes me fall from a sofa: there, I hurt myself."
The film's music was composed by Yves Simon. Simon contributed the title song "Diabolo Menthe", which became successful in France.
Реліз
[едітовати | едітовати жрідло]Diabolo menthe быв упущеный у Франції 14 децембра 1977, де у первый тыждинь зобрав 70,000 перениковань и став неизмінныв класиков.[4] Сись фільм руняли из кіном Француа Тюфо The 400 Blows (1959), another French coming-of-age film that was set in a similar time period.[5] It won the Louis Delluc Prize at the 1977 Cannes Film Festival.[1]
The film was released in North America on 15 July 1979 and was reviewed positively. Janet Maslin of The New York Times called it an "expert, utterly charming movie" that is "sweet and buoyant in its innocence." Kurys continued Anne's story in the 1980 film Cocktail Molotov, a companion piece which is set in 1968.
Re-release
[едітовати | едітовати жрідло]The film was digitally restored by the Cohen Film Collection in 2018 for its 40th anniversary.[6] Writing of the restored version, Robert Abele of the Los Angeles Times wrote, "Peppermint Soda is, like its summer-cooling namesake, a concoction that signifies childhood, a refreshment likely to spark a memory. Kurys' fondness for that time of fumbling and outgrowing is as fresh today as it was when it heralded a perceptive new filmmaking talent, especially because underneath these affectionately extracted remembrances is an unshakeable sisterly bond — of admiration, exasperation and watchfulness — that gives the story of Anne and Frédérique a deeper hold."
2K реставрація была упущена на Blu-ray 12 фебруара 2019.[7]
Оцінка
[едітовати | едітовати жрідло]Кінокритик Джон Сімон описав кіно ге "файный фільм, за изъятком моментӯв крайнёй серьёзности, котры мавуть свойство губити актуалность".[8]
Удкликованя
[едітовати | едітовати жрідло]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Хыбна цітація: Хыба в таґу
<ref>; цітації означенойnytimesне є доданый жаден текст - ↑ Macfarlane, Steve (2018-08-13). "I Couldn't Avoid the '60s": Diane Kurys on Her Early Filmmaking in France. Hyperallergic. https://hyperallergic.com/455593/diane-kurys-peppermint-soda-quad-cinema/. [перевірено 2022-04-15].
- ↑ Bender, Abbey (9 August 2018). Revisiting a Female Adolescence with Diane Kurys and "Peppermint Soda". Mubi. https://mubi.com/notebook/posts/revisiting-a-female-adolescence-with-diane-kurys-and-peppermint-soda. [перевірено 16 April 2022].
- ↑ Хыбна цітація: Хыба в таґу
<ref>; цітації означенойvanityfairне є доданый жаден текст - ↑ Directory of World Cinema: France. https://books.google.com/books?id=D12koXm378AC&pg=PA78.
- ↑ Erbland, Kate (2018-07-31). 'Peppermint Soda' Trailer: Diane Kurys' Bubbly Autobiographical Coming-of-Age Tale Gets a 40th Anniversary Restoration. IndieWire. https://www.indiewire.com/2018/07/peppermint-soda-trailer-diane-kurys-coming-of-age-restoration-1201989423/. [перевірено 2022-04-15].
- ↑ Peppermint Soda Blu-ray (Diabolo menthe). Blu-ray.com. Архівна копія з оріґінала зроблена 15 April 2022. https://web.archive.org/web/20220415234252/https://www.blu-ray.com/movies/Peppermint-Soda-Blu-ray/225823/. [перевірено 2022-04-15].
- ↑ Simon, John (1983). John Simon: Something to Declare Twelve Years Of Films From Abroad. Clarkson N. Potter Inc.. с. 385.
- Peppermint Soda at IMDb