Ярослав Сисак
| Ярослав Сисак | |
|---|---|
| словац. Jaroslav Sisák | |
 | |
| Чинность | актер, режисер, директор театру |
| Уроджѣня | мая 28., 1939 |
| Мѣсто роджѣня | Пыхнѣ, Чехословакия |
| Упокоеня | юна 27., 2025 (86 р.) |
| Мѣсто смерти | Пряшов, Словакия |
| Мѣсто погребу | Пряшов, 2.7.2025[1] |
| Ярослав Сисак на Викискладѣ | |
Ярослав Сисак, словац. Jaroslav Sisák (*28. мая 1939, Пыхнѣ, Чехословакия – †27. юна 2025, Пряшов, Словакия) — актер, театралный режисер, директор театру и дѣятель културы межи Русинами Словакии.[2]
Сисак учив ся в Педагогичном училищу в Пряшовѣ (1953–1957); по абсолвованю середной освѣты яко восѣмнадцятьрочный в року 1957 прийшов до драматичного колективу тогдышного укр. "Україньского націоналного театру в Пряшові", де быв актером аж до року 1966, а пак довершив театралну выуку на украинском Инштитутѣ театралного умѣня им. Карпенка-Карого в Киевѣ (1966–1971) и вернув ся до театру уже яко режисер. Понад сорок рокы быв працовником "Украинского народного театра в Пряшовѣ": як актер (1957–1966), режисер (1971–1981) и директор (1982–1998). Под его веденьом театер зачав представляти драматизации в русинском языку (1986), пак быв переименованый на Театер Александра Духновича (1990) и вшиток репертоар поступно перейшов на русинскый язык. Ярослав Сисак зачав практику з театром Духновича выступати серед Русинох в сосѣдных штатах, и доконця гастроловав з русинскым репертоаром по в Западной Европѣ. Сисак быв ай предсѣдником Русинской оброды (1995–1996).[3][2]
Року 2022 у выдавательствѣ В. Падяка вышла книжка под назвов Театер Александра Духновіча у перекладах Ярослава Сысака, в котрой представлена перекладательска творчость Сисака. Переклады про театер робив до самого высокого вѣку, В аннотации до того выданя суть такы слова: "Єдным из майплодных перекладачів, котры актівно наповнёвали репертоар Театру А. Духновіча творами із многых літератур, быв ... Ярослав Сысак... Книжне выданя репрезентує важну часть перекладацького наслїдства Я. Сысака – дванадцять драматічных творів із словацькой, чеськой, україньской, польской, французьской, російской и другых літератур, а тыж языковы адаптації войводинорусиньскых драматічных творів."[4]
Быв православным вѣруючым, а лишив колегам одказ: "Не плачте, же ем одышов, радуйте ся, же ем быв."[5][6]
Жерела
[едітовати | едітовати жрідло]- Маґочій, Павло Роберт: Сисак Ярослав //Енциклопедія історії та культури карпатських русинів. Укладачі Маґочій П. Р., Поп І. — Ужгород: Вид-во В. Падяка, 2010. — 856 c.+ХХХІІ с. ISBN 978-966-387-044-1 укр. Стор. 688.
- Медвідь, Петро: Вмер Ярослав Сисак. Вызначна особность русиньского театру і возродного руху
Референции
[едітовати | едітовати жрідло]- ↑ https://www.ruskeslovo.com/upokojel-se-jaroslav-sisak-1939-2025/
- 1 2 Медвідь, Петро
- ↑ Маґочій, Павло Роберт
- ↑ Видавництво Валерія Падяка https://padyak.com/catalog.aspx?type=3
- ↑ https://www.istream.sk/wp-content/uploads/2025/06/514005358_1551605742780805_8205059452030820596_n-1-768x558.jpg
- ↑ JAROSLAV SISÁK (*1938 †2025) https://www.rusyn.sk/jaroslav-sisak-1938-2025/
