Мнясо
Мня́со тото звірячі тканины, головно мускулы, котрі ся їдят. Чоловік чинит вадаску и розводит другых звірюв на мнясо уд правіку. Неолітична револуція позволила приручити тай одомашнити хребетных, у тум числі кури, вувці, козы, свині, коні и маржину, зачинавучи дас 11,000 рокув теперь. Селекція позволила выводити породы звірюв з мнясом из такыми квалітами, як жадавут выробникы и спожывачі. Мнясо важноє про економікы, културы и віры по вшыткому світі.
Мнясо ся головно чинит водов, протеїном (білками) и мастьов. На його кваліту вливає много факторув, у тому числі ґенетика, здоровля, жывліня звіря. Без конзервації позад бактерій и грибув необробленоє мнясо пропадат и розкладат ся за годины вадь дны. Мнясо мож їсти сырым, айбо вно ся типово їст прилаженым, наприклад вареным, жареным, буженым и так дале.
Спожываня мняса (особено черленого и обробленого мняса, на удлику уд рыбы тай птиці) пуднимат ризик подакотрых угроз про здоровля, наприклад раку, ішемічної серцьової хвороты тай діабета. Выробництво мняса читаво шкодит окружіньови, бо дукладує ся ид ґлобалному потепліньови, вымітованям и страті біорузноты.
Подакотрі люди не їдят мнясо позад причин, скапчаных из здоровльом, етичных, реліґійных авадь політичных (еколоґічных) никань. Люди, котрі не їдят мнясо, кличут ся веґетеріанці; веґаны не їдят ниякі продукты звірячого походжіня, а пескатаріанці держат веґетеріанську дієту, айбо їдят рыбу и морьопродукты.
Етимолоґія
[едітовати | едітовати жрідло]Мнясо походит уд прасл. *męso, уд ПІЕ *mḗms „мнясо, плоть“.[1]