Михаил Град
Михаи́л Град (10. новембра 1950, Березово – 15. фебруара 2021) быв русинськый писатель, поет и публіціста, першый голова Союза русинськых писателюв Закарпатя.
Жывотопис
[едітовати | едітовати жрідло]Родив ся Михаил Град 10. новембра 1950. рока у файті верьховинського селянина у селі Березово Закарпатської области, УССР. У родині было семеро діти, усі хлопці. Отець му вмер, кой Михаилови было десять рокув, а мати не бировала выхововати чотырьох малолітньых діти, зато Михаил ся учив в Усть-Чорнянському дітинському домі, пак у Донецькому інтернаті. Кунчив ошколу в Донецьку, а пак ся вернув на Пудкарпатя, на школованя у Міжгірському ставбарьському політехнічному училищови, котроє в 1968. рокови кунчив и быв направленый у Тячово на роботу. Кунчив Бедевлянську автошколу. У 1969. рокови став на строкову воєнську службу. По службі робив шофером у Буштинському лісокомбінаті тай на тячувськуй пощі, ходив на заробуткы.
Из 1976. рока робив на Металозаводі у Тячові, де раз быв простым робутником, а пак слюсарьом, токарьом, фрезеровалником; по прикапчаню завода д заводови „Зеніт“ быв мештером механічного цеха, інжініром, началником біро тай удділеня заводоуправліня. Уєдно з роботов кунчив Львувськый технікум радіоелектронікы, Оршанськоє педаґоґічноє училище, Ужгородськый інститут пудвыщіня кваліфікації учителюв фізикы тай „Львувську політехніку“. Быв директором пудприємства „Мараморош“, а кой пудприємства ся яли розпадати, зачинавучи з 1981. рока учительовав. Из 2000. року быв дохтором мануалної терапії тай шофером скорої помочи у районному Черленому хресті ги волонтер.
На першому Конґресови русинськых писателюв Закарпатя у 2001. році Града убрали головов правліня Союза русинськых писателюв Закарпатя. У 2004. рокови ун у Тячові заклав районноє Общество подкарпатськых русинов, дві русинські неділні школы тай районну моложавську орґанізацію имени Александра Духновича.
Написав десять книжок по російськы, по украйинськы тай по русинськы. Подля свойих слув, стихы зачав писати у третюй класі дітинського дому: полюбила му ся позитивна реакція учителькы тай сокласникув на його декламацію власного стиха за весну, котрый задала ги домашньоє заданя написати учителька. Раз писав по російськы, бо російськый язык му быв „май близкый ги украйинськый“.
Умер Михаил Град 15. фебруара 2021 у свої 70 рокув.
Бібліоґрафія
[едітовати | едітовати жрідло]- „Сердце солдата“ — поетична зберька по російськы, булшинов написана у солдатські рокы Града, де ун у тум числі описує свою першу любов;
- „Чари земні“ (1996) — курті нарисы історії Пудкарпатської Руси по украйинськы, книга дустала другоє доповненоє уданя у 2012. рокови;
- „Закувала Зозулиця“;
- „Сини Марамороша“;
- „Марамороські наспіви“ (2005);
- „Русинські писателі Закарпатя“;
- „Русинські співанкы Марамороша“ (2007);
- „Талановита Тячівщина“ (2008);
- „Проміння серця“ (2010) — зберька ліричної поезії на трьох языках;
- „Тячів — місто моє“ (2012).
Дідузнина
[едітовати | едітовати жрідло]У 2023. році была введена премія имени Михаила Града, котра ся дає пудкарпатськым русинськым умільцям за вклад до русинської літературы тай културы.
Жерела
[едітовати | едітовати жрідло]- Петро Медвідь (15. фебруара 2021). Вмер русиньскый писатель Михаіл Град (по русинськы). lem.fm. https://www.lem.fm/vmer-rusinskyj-pisatel-mikhail-hrad/.
- Віра Кобулей; Володимир Дуда, Віталія Левчак, Олег Шарков (31. марця 2013). Михайло Град (по русинськы). Телеканал „Тиса-1“. https://www.youtube.com/watch?v=Tc7vyhZxS4g.
- Пішов у вічність Михайло Град, голова правління Союзу русинських письменників Закарпаття [Пушов у вічность Михаил Град, голова правліня Союза русинськых писателюв Закарпатя] (по украйинськы). 16. фебруара 2021. Фенікс Слово. https://fenixslovo.com/2021/02/16/пішов-у-вічність-михайло-град-голова-п/.