Извор Гута

И́звор Гу́та (мад. Forráshuta) (словен. Izvor Huta) (укр. Родникова Гута) — село у Мукачӱвському районови (бывшый Свалявськый район), Закарпатської области, Украйины.

Извор Гута

48°43'32"N, 22°55'35"E Держава Україна Админединка Свалявскый район, Мукачовськый район, Полянська сільська громада • Закарпатьска область Основан 1618 Население 480 (2001)

Назва

Історична назва села И́зворська Гу́та вадь И́звор Гу́та. Слово "извор" у славянськых языках означать кырничку а "гута" завод вадь майстерню де чинять скло. На давньӱв печатці села была зображена склянчана фабрика "гута".

Історія

Село первый раз ся споминать у 1618. році. Первоосноватилями села (товды щи присілка села Извор) были переселені у Пудкарпатя ґрофом Шёнборном словакы, німці и мадяре, май много было словакӱв, тому они и складали бӱлшу часть обывательства аж до часӱв СССР.

У 1907-1910 роках до села была прокладена узкоколійна желізниця Свалява—Голубина—Поляна—Извор Гута. Узкоколійка хосновала ся главно про перевозку дерева из хащӱв, но на участкови Свалява—Поляна фунґовали пасажирські перевозкы. Робӱтникӱв везли до лісосік и обратно на завод, туристӱв из Свалявы на Поляну и навспак, людий из села у село. Были даже екскурзії марштрутом Поляна—Свалява—Неліпино—Ганьковиця—Пудполозя.

25. юна 1946. року у рамкох акції по украйинізації топонімӱв Закарпатської области, село Извор Гута «вернуло історичну назву» Родникова Гута.

Обывательство

У селі на 2001. рӱк живе 483 людий, из них подля языка:

украйинськый — 96,07%

словацькый — 3,73%

инні — 0,20%

Реліґія

Православні

До XX. стороча село не мало свою цирьков, тому церковно и адміністративно пудчиняло ся селови Извор.

У 1924. році великыми усилями, изворгутяне и знамый на Верховині майстер Василь Улиниць постройили перву, деривляну православну цирьков.

Нова цирьков

У осени 1944. року, у селі шли бої миже РСЧК и мадярськым Гонвийдом. Богужаль пуд час боя коло церкви упала міна и зорвала ся, цирьков имила ся горіти. Село мадяре устигли евакуёвати у долӱшні села и Сваляву, а кой люди ся повертали у село, уд церкви лишив ся лиш фундамент. На тому фундаментови містні майстры на фамілії Токарчик, Ключкович и майстер Петро Тріщула уставбили новый православный храм Знесіня Господнёго.

Салвішты

Из 18. фебруара 1992. року у селі є молитвенный дом Салвіштӱв. Пастор є Гнаткович Иван Йосипович.