Перейти до вмісту

Врагу не сдаётся наш гордый «Варяг»

Зо сторінкы Вікіпедія
„Варяґ“
Пісня
Язык Руськый язык
Публікована 1904
Выдана 1904
Складатель А. Турищев
Текстарь Є. М. Студенська, Рудолф Ґрейнц

 

«Варяґ» по битці

«Врагу не сдаётся наш гордый „Варяг“» (рос. передреф. Врагу не сдается нашъ гордый „Варягъ“; «Варяґ») — пісня на стихы австрійського поета Рудолфа Ґрейнца (товмачіня было учинего Є. М. Студенськыв), посячена подвигови крейсера «Варяґ» и канонірьського човна «Корєєц».

Пуд час русько-японської войны крейсер руського флота «Варяґ» и канонірьськый човен «Корєєц» вступили у неруный бӱй против шістёх японськых крейсерӱв и восьми міноносцьӱв у районі бухты Чемулпо, пр тому як тяжко побитый «Варяґ», утратив возмогу продовжати бӱй, вернув ся у гавань, и быв затопленый свойыв же командов, а канонірьськый човен быв зорватый.

Пӱсля подвига екіпажа крейсера «Варяґ» австрійськый писатиль и поет Рудолф Ґрейнц написав стих «Der „Warjag“», присяченоє тым дійствам. Оно было опубліковано у дисятому номерови німицького журнала «Юґенд»[1]. У апрілёви 1904. року Н. К. Мельников и Є. М. Студенська опубліковали товмачіня того стиха, при чому у каждого из них быв свӱй варіант. Товмачіня Євґенії Студенської російськым обществом быв признатый май удалым. И вскорі музикант 12. ґренадірьського Астраханського полка А. С. Турищев, принимавшый участь у ославленӱв стрічи геройӱв «Варяґа» и «Корийця», положив оті стихы на музику. Первый раз пісня была изповнега на ославному приёмови, учиненому императором Николаём II у чисть офіцірьӱв и матросӱв «Варяґа» и «Корийця».

Изнамый у наш час мотив — мішаного происхождіня; камай шырена верзія, ож вӱн є резултатом взаимодії, чотырёх мелодій: А. Б. Віленського (ёго мелодекламація опублікована в марцёви 1904. року), И. Н. Яковлева, И. М. Корносевича и А. С. Турищева.

Пісня стала дуже популарна у Росії. Особно ю полюбили армадні морякы. У рокы Великої войны из пісні быв удаленый тритьый куплет, же бо Японія у тот час уж была союзником Росії и Антанты.

У типирішньӱв пісеннӱв практиці твӱр обычно называть ся просто «Варяґ»: так она озаглавлена и у популарных пісенниках, и у авдіёалбомах кӱнця XX. стороча. А пісня, котра давно называла ся «Варяґ» авадь «Гыбиль „Варяґа“», типирь часто именує ся по первым шорам: «Плещуть студені габы…».

Умовчованя авторства Рудолфа Ґрейнца стало ся, у зъязи из вступлінём Росії у Перву світову войну и шырінём у зъязи из тым антинімицькых и антиавстрійськых настройӱв у обществови.

Памнятні проспӱваня

[едітовати | едітовати жрідло]
  • 29 октября 1955 года в Севастопольской бухте взорвался и перевернулся линкор «Новороссийск», погребя сотни моряков. Офицер в отставке М. Пашкин вспоминал: «Внизу, в бронированной утробе линкора, замурованные и обречённые на смерть моряки пели, они пели „Варяга“. На днище это не было слышно, но, приблизившись к динамику, можно было разобрать чуть слышные звуки песни. Это было ошеломляющее впечатление, такого состояния я никогда не испытывал. Никто не замечал слёз, все смотрели вниз на днище, как бы стараясь увидеть поющих внизу моряков. Все стояли без головных уборов, слов не было».
  • 25. фебруара 1977. року кой ишов пожар у гостиници «Россия» навщивитилі ресторана, удрізані огнём, спӱвали хором пісню «Варяґ». Коментаторы западных СМИ у репортажах за пожар пап хыбно говорили ож они спӱвали «Интернаціонал».
  • 7. апріля 1989. року пудводный човен К-278 «Комсомолєц» утопив ся у наслідкови пожара на бортови пӱсля 6. годинової борьбы екіпажа за плавучость судна. Морякы, што были у лёдянӱв водеі Норвезького моря, прощали ся из свойым командірём и кораблём, заспӱвавши пісню «Варяґ».[2]
Русский текст Студенской[3] Оригинальный текст Грейнца Русинськоє товмачіня

Наверх, о товарищи, все по местам!
Последний парад наступает!
Врагу не сдается наш гордый «Варяг»,
Пощады никто не желает!

Auf Deck, Kameraden, all' auf Deck!
Heraus zur letzten Parade!
Der stolze Warjag ergibt sich nicht,
Wir brauchen keine Gnade!

Горі, вы, фатёве, вшыткі по містам,
Послідньый парад нам наступать.
Душманом не дасть ся наш гордый «Варяґ»,
Милости туй нико не жадать!

Все вымпелы вьются, и цепи гремят,
Наверх якоря поднимая.
Готовятся к бою орудия в ряд,
На солнце зловеще сверкая.

An den Masten die bunten Wimpel empor,
Die klirrenden Anker gelichtet,
In stürmischer Eil' zum Gefechte klar
Die blanken Geschütze gerichtet!

Усі фанкы вьють ся и ланцы гримлять,
Идгорі котвы пуднимавши,
Парувуть ся на бӱй каноны у шор
На сонцю зловіщо блистівши!

Из пристани верной мы в битву идем,
Навстречу грозящей нам смерти,
За Родину в море открытом умрем,
Где ждут желтолицые черти!

Aus dem sichern Hafen hinaus in die See,
Fürs Vaterland zu sterben
Dort lauern die gelben Teufel auf uns
Und speien Tod und Verderben!

И з портоша вірного в бӱй идеме,
На стрічу грозящӱв нам смерти,
За Вӱтцьӱзну в морю удкрытӱм зомрем,
Де ждуть жовтопыскі черти!

Свистит, и гремит, и грохочет кругом
Гром пушек, шипенье снаряда,
И стал наш бесстрашный, наш верный «Варяг»
Подобьем кромешного ада!

Es dröhnt und kracht und donnert und zischt,
Da trifft es uns zur Stelle;
Es ward der Warjag, das treue Schiff,
Zu einer brennenden Hölle!

Свистить и гримить, и гуркоче кругом
Грим пушок, шипіня снарядӱв,
И став наш безстрашный и гордый «Варяґ»,
Подобный готовому аду!

В предсмертных мученьях трепещут тела,
Вкруг грохот, и дым, и стенанья,
И судно охвачено морем огня, -
Настала минута прощанья.

Rings zuckende Leiber und grauser Tod,
Ein Ächzen, Röcheln und Stöhnen —
Die Flammen flattern um unser Schiff
Wie feuriger Rosse Mähnen!

У предсмертных мукох трясуть ся тіла,
Грим пушок, и шум, и квіляня,
И судно втопленоє морём огня —
Уж стали минуты прощаня.

Прощайте, товарищи! С Богом, ура!
Кипящее море под нами!
Не думали мы ещё с вами вчера,
Что нынче умрём под волнами!

Lebt wohl, Kameraden, lebt wohl, hurra!
Hinab in die gurgelnde Tiefe!
Wer hätte es gestern noch gedacht,
Dass er heut' schon da drunten schliefe!

Майте ся братове! Из Богом! Ура!
Кыплячоє море пуд нами!
Не думали, братці, мы з вами вчора,
Ож ныні вмреме пуд габами.

Не скажут ни камень, ни крест, где легли
Во славу мы русского флага,
Лишь волны морские прославят вовек
Геройскую гибель «Варяга»!

Kein Zeichen, kein Kreuz wird, wo wir ruh’n
Fern von der Heimat, melden —
Doch das Meer das rauschet auf ewig von uns,
Von Warjag und seinen Helden!

Не вповість ни камінь, ни крест, де лягли
У славу мы Руського флаґа,
Лиш габы морські прославлять єдні
Вітязьську изгыбиль «Варяґа».

Иппен позерайте

[едітовати | едітовати жрідло]
  1. Simplicissimus · die historische Satirezeitschrift · Personenliste. www.jugend-wochenschrift.de. Архівна копія з оріґінала зроблена 2021-03-30. https://web.archive.org/web/20210330061901/http://www.jugend-wochenschrift.de/index.php?id=23&tx_lombkswjournaldb_pi2%5Bpersonid%5D=10741&tx_lombkswjournaldb_pi2%5Belement%5D=1904&tx_lombkswjournaldb_pi2%5Btype%5D=date&tx_lombkswjournaldb_pi2%5Baction%5D=nameFilter&tx_lombkswjournaldb_pi2%5Bcontroller%5D=PersonRegister&cHash=8d05363001848ff57c8855c07a9b0118. [перевірено 2020-08-14].
  2. http://cn.com.ua/N475/history/sub/index.html
  3. Хрестоматия по истории СССР; 1861—1917: Пособие для учителей — Сергей Сергеевич Дмитриев — Google Книги. Архівна копія з оріґінала зроблена 2021-03-30. https://web.archive.org/web/20210330061906/https://books.google.ru/books?id=HMEbAAAAMAAJ&q=готовятся+к+бою+орудий+ряды&dq=готовятся+к+бою+орудий+ряды&hl=ru&sa=X&ved=0ahUKEwizno_u3pvZAhXJCywKHSXzB0IQ6AEITzAJ. [перевірено 2022-06-17].