Алєксандр Зіновєв

Алєксандр Зіновєв
Алєксандр Зіновєв
	Файл:Зиновьев А.jpg
Народжіня	рос. Александр Александрович Зиновьев; 29. октовбра 1922; Пахтіно, Костромська ґубернія, РСФСР
Умертя	10. мая 2006 (83 рокы); рак мозґу; Москва, Російська федерація
Занятя	філозоф, писатель, соціолоґ, журналішта
Едукація	доктор філозофії (1962), професор
Alma mater	Московськый державный університет (1951)
Жанры	соціолоґічный роман
Вызначны роботы	„Зияющие высоты“; „Homo Sovieticus“; „Глобальный человейник“;
Манжел(ка)	Ольґа Зіновєва, рожд. Сорокіна (1969)
Дїти	Поліна (1971); Ксєнія (1990);
Підпис

Алєкса́ндр Зіно́вєв (рос. Алекса́ндр Алекса́ндрович Зино́вьев; 29. октовбра 1922, Пахтіно, РСФСР – 10. мая 2006, Москва, Росія) быв совєтськый и російськый філозоф, писатель, соціолоґ и журналішта; совєтськый дисидент.

Походив из бідної селянської файты, участвовав у Другуй світовуй войні. У 1950–1960. роках Зіновєв быв єдным из симболув удроджіня філозофської думкы в Совєтському союзі. По уданьови в Европі книгы „Зияющие высоты“ дустав світову славу;^[1] в 1978. році быв укіряный из СССР, а його совєтськоє громадянство было анулованоє. Вернув ся до Росії в 1999. році.

Креативноє портфоліо Зіновєва обсягує дас 40 книг на вшылиякі темы: соціолоґія, соціална філозофія, математична лоґіка, етика, політична думка. Кой у 1960. роках став популарный у еміґрації ги зглядователь некласичної лоґікы, Зіновєв мусів лишити ся наукы тай стати професійным писательом, рахувучи себе майперше соціолоґом. Його творы в ориґіналнум жанрі „соціолоґічного романа“ принесли му межинародноє узнаня. Зіновєв ся держит за єдну из майориґіналных и спорных перзоналій у російськуй соціалнуй думці другої половины 20. стороча.

Цілый жывут Зіновєв мав активну громадянську позицію: в юні рокы быв антісталінішта, дале критиковав совєтську систему, пак російську політичну систему тай Западный світ, а пуд конець и процес ґлобалізації.^[2]^[3] Мав траґічні тай песимістичні никаня на світ. Як на Западі, так и в Росії, його неконформіштські позоры ся пуддавали силнуй критиці.

Алєксандр Зіновєв увюг в оборот терміны „гомо совєтікус“ (на попис архетипа совєтського челядника: „…навыклый жыти в удносно пудлых обстояньох, готовый пережывати тяжкоты, фурт чекат ищи гуршого, пудчиняє ся наказам… є продуктом адаптації до подаякых соціалных условій“)^[4] и „человейнік“ (т. є. „людська мурянкова купина“, портманто уд рос. человек и муравейник; зачатково на попис соціалных асоціацій людий).^[1]^[5]^[6]

Бібліоґрафія

Научні роботы

Философские проблемы многозначной логики (1960)
Логика высказываний и теория вывода (1962)
Основы научной теории научных знаний (1967)
Комплексная логика (1970)
Логика науки (1972)
Логическая физика (1972)
Non-standard logic and its applications (серія лекцій у Оксфорді) (1983)

Фікшын и соціолоґія

Зияющие высоты (1976)
Светлое будущее (1978)
В преддверии рая (1979)
Без иллюзий (1979)
В преддверии рая (1979)
Коммунизм как реальность (1980)
Желтый дом (1980)
Мы и Запад (1981)
Гомо советикус (1982) ISBN 0-87113-080-7
Ни свободы, ни равенства, ни братства (1983)
Пара беллум (1982)
Мой дом – моя чужбина (1982)
Нашей юности полёт (1983)
Евангелие для Ивана (1982)
Иди на Голгофу (1985)
Горбачевизм (1988)
Катастройка^{[dead link]} (1988)
Живи (1989)
Мой Чехов (1989)
Смута (1994)
Русский эксперимент (1994)
Запад: феномен западнизма (1995)
Посткоммунистическая Россия (1996)
Глобальный человейник (1997)
Русская судьба (1999)
Глобальное сверхобщество и Запад (2000)
Затея (2000)
Гибель русского коммунизма (2001)
Логическая социология (2003)
Запад (2003)
Русская трагедия: гибель утопии (2002)
Идеология партии будущего (2003)
На пути к сверхобществу (2004)
Логический интеллект (2005)
Распутье (2005)
Исповедь отщепенца (2005)
Фактор понимания (2006)

За Зіновєва

Hanson, Philip; Kirkwood, Michael (1988). Alexander Zinoviev as Writer and Thinker: An Assessment. Palgrave Macmillan. с. 207. ISBN 9780312015428. https://archive.org/details/alexanderzinovie0000unse.
Hanson, Philip (1988). "Alexander Zinoviev on Stalinism: Some Observations on "The Flight of Our Youth"". Soviet Studies. 40 (1 (Jan., 1988)): 125–135.

Референції

1 2 Хусейнов, Абдусалам (2008). "Зиновьев". Большая российская энциклопедия. 10: 493–495.
↑ Michael Kirkwood (1992). Alexander Zinoviev: An Introduction to His Work. L., etc.: Macmillan Press. ISBN 978-1-349-12485-5.
↑ Фокин, Павел (2016). Александр Зиновьев: Прометей отвергнутый. Москва: Молодая гвардия. с. 749. ISBN 978-5-235-03928-5.
↑ Ермакова, Ирина. Зиновьев, Александр Александрович. Энциклопедия «Кругосвет». http://www.krugosvet.ru/enc/kultura_i_obrazovanie/literatura/ZINOVEV_ALEKSANDR_ALEKSANDROVICH.html.
↑ Хусейнов, Абдусалам (2000). Об Александре Зиновьеве и его социологии. Москва: Центрполиграф. с. 3–21. ISBN 978-5-8243-1073-3.
↑ Крылов, Константин (2010). "В память об Александре Зиновьеве". Константин Крылов. Прогнать чертей: 318–408. ISBN 978-5-903066-06-3.

[Hgre-1] 1 2 Хусейнов, Абдусалам (2008). "Зиновьев". Большая российская энциклопедия. 10: 493–495.

[Kirk2010-2] Michael Kirkwood (1992). Alexander Zinoviev: An Introduction to His Work. L., etc.: Macmillan Press. ISBN 978-1-349-12485-5.

[Fok-3] Фокин, Павел (2016). Александр Зиновьев: Прометей отвергнутый. Москва: Молодая гвардия. с. 749. ISBN 978-5-235-03928-5.

[Krug-4] Ермакова, Ирина. Зиновьев, Александр Александрович. Энциклопедия «Кругосвет». http://www.krugosvet.ru/enc/kultura_i_obrazovanie/literatura/ZINOVEV_ALEKSANDR_ALEKSANDROVICH.html.

[Hus20-5] Хусейнов, Абдусалам (2000). Об Александре Зиновьеве и его социологии. Москва: Центрполиграф. с. 3–21. ISBN 978-5-8243-1073-3.

[Kry-6] Крылов, Константин (2010). "В память об Александре Зиновьеве". Константин Крылов. Прогнать чертей: 318–408. ISBN 978-5-903066-06-3.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]